Pdf นอกจากข้าแล้วท่านจะรักใคร 2 – Bilb-weil.de

ผิดหรือหากนางปรารถนาเพียงชายที่รักมั่น ไม่ขอยอมอ่อนข้อแบ่งปันความรักกับสตรีใด!สิ่งใดเกิดขึ้นแล้วย่อมมิอาจเปลี่ยนแปลงแก้ไข เฉกเช่นเวลาและสายน้ำที่ไม่สามารถไหลย้อนกลับคืน ดังนั้นแม้ ‘เถียนซีญื่อ’ จำต้องจากบ้านมาไกลถึงซูโจว โฉมสะคราญอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงก็ไม่เคยหวนนึกเสียใจยิ่งได้มาเจอศัตรูตัวฉกาจอย่างคุณชายแห่งบ้านสกุลหลงด้วยแล้ว จะให้นางมัวแต่หดหัวเหมือนเต่าน้อยในกระดองก็กระไรอยู่ ตาต่อตา ฟันต่อฟัน ต่อให้ต้องใช้กลยุทธ์สกปรกร้อยแปดอันใดก็ช่าง ขอเพียงได้กุมชัยชนะเหนือคุณชายจอมโอหังบังอาจคนนั้น ไม่ว่าเรื่องอันใดนางพร้อมยอมกระทำ! ชอบมาก ชอบทุกอย่าง ชอบทุกคน อยากให้ยาวกว่านี้ด้วยซ้ำขำๆสนุกๆ แต่กัดกินหัวใจลึกๆ ไม่รู้จะเลือกใคร หลงหมิง หรือหมิงลู่แถมไปหักจบแบบนั้น บ่นแบบสปอยได้มั้ยเนี่ยคิดว่าคนเขียนก็คงไม่รู้จะทำไงเหมือนกัน อาจจะหาที่ลงไม่ได้แต่หมิงลู่มีฮูหยินถึงเจ็ดคนก่อนแล้ว (เราให้เขาเสียคะแนนตรงนี้ แม้จะให้หย่าทุกคนเพื่อเถียนซีญื่อก็ตาม)หมิงลู่ดูเป็นคนมั่นคงในรักนะ เมื่อรักเถียนซีญื่อก็ไม่น่า ไม่น่าไม่น่ามีอะไรกับฮูหยินจนทำให้มีบุตรชายในตอนท้าย ไหนว่ารักนักรักหนาไง จนทำให้ไม่อาจแย่งชิงเถียนซีญื่อกับหลงหมิงได้อีก เพราะตัวเขาไม่ดีพอเสียแล้วเราคิดว่า ไม่ได้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ได้อะ เหมือนคนเขียนทำให้หมิงลู่เจอเหตุการณ์นี้ เพื่อที่จะได้หาทางลงให้เรื่องจบได้ หมิงลู่ไม่น่าเป็นคนแบบนี้(จริงๆเชียร์หลงหมิง เพราะมาก่อน == แต่ก็ชอบหมิงลู่ พี่สี่ก็ฮาได้อีก) เนื้อเรื่องอ่านแล้วถือว่าค่อนข้างผิดหวัง ยืดเรื่องมากจนมันดูไม่มีอะไร ถ้าตัดความยืดเยื้อตรงนี้ไปได้ภายใน 1 เล่มสามารถจบลงได้ทันทีโดยที่ไม่จำเป็นต้องมีเล่มสองกับอีกเรื่องที่ดูจะขัดใจจะเป็นในเรื่องของความโลเลของเถียนซีญื่อที่ทำเหมือนจะเคืองโกรธสั่วเก๋อ แต่ก็ยังติดใจที่โดนปฏิเสธแต่งงาน ไหนจะเรื่องของหมิงลู่ที่ได้รับพระราชทา่นสมรสด้วย ทั้งๆที่ตั้งใจปลอมตัวจะไปขัดขวางให้ล้มเลิกการแต่ง แต่กลับตัดใจไม่ได้ ไหนจะเรื่องของหลงหมิงที่พัวพันด้วยอีก สรุปแล้วเหมือนเป็นคนที่ไม่อยากเลือกใครซักคนให้เป็นที่หนึ่ง แต่อยากครอบครองทั้งสามยังไงก็ไม่รู้ตอนจบของเนื้อเรื่องเหมือนโดยรวบรัดตัดจบ อนุมานได้ว่าพื้นที่หน้ากระดาษหมดแล้วจะต้องตัดจบเหลือเพียงเนื้อเรื่องแค่นี้ ทั้งๆที่จริงๆแล้วเนื้อเรื่องในส่วนของการแข่งลูกหวาย การมาเยือนของเจ้าเมืองจวิ้น สามารถถูกตัดทิ้งได้ไม่ต้องมีในเนื้อเรื่องเลยก็ยังได้ แต่เหมือนผู้เขียนต้องการดึงเชงให้หนังสือดูหนา ดูยาว ราวกับว่าโดนกำหนดมาแต่แรกว่าจะต้องมีกี่ร้อยหน้าแต่สิ่งที่ประทับใจในตัวเล่มนี้คือตอนที่หลงหมิงพาเถียนซีญื่อไปชมเมืองน้ำแข็ง แล้วภายในเมืองน้ำแข็งมีรูปสลักเรื่องราวตั้งแต่แรกพบระหว่างทั้งสอง ซึ่งเป็นภาพสลักน้ำแข็งฝีมือของหลงหมิงนั้น ทำให้ดูได้เห็นชัดเจนว่าหลงหมิงรักเถียนซีญื่อขนาดไหน แต่นางก็ไม่เคยที่จะตอบรับความรู้สึกแบบตรงๆ โดยเฉพาะเรื่องของการที่ยอมเป็นคู่หมั้นคู่หมายของหลงหมิงก็เป็นเพียงเพราะเกมที่ตนจัดทำขึ้นอีก เข้าใจว่ามันเลือกยากคนที่มีบุญคุณด้วยชีวิตกับคนที่รักแต่เธอเล่นหนีไปแบบนั้นเลยเหรอ พอเลือกใครไม่ได้?ขอหักคะแนนหนึ่งดาวที่ตอนจบมันควรมีบทหวานพระเอกนางเอกสิ ไหงมันหวานแค่นั้น??? ส่วนคนที่แย่งซีนตลอด ยังคงเป็นพี่สี่ สร้างเสียงหัวเราะทำให้ขำได้ตลอดเลย ฮาาา ขำจริงๆเรื่องนี้ช่วงดราม่าก็มีช่วยทำให้เรื่องเบาสมองเกินไปนัก หักคะแนน ความยืดของเนื้อเรื่อง บวกกับความใจโลเล ของนางเอกแต่ยังคงขำอยู่